محمد اقبال لاهورى محمد اقبال در سوم ذى القعده 1294 هجرى قمرى ( 18 آبان 1256 شمسى ) در سيالكوت پنجاب به دنيا آمد . پدر او نورمحمد - مشهور به ميانجى - به سبب شركت در جلسات دينى و بحث‌هاى علما ، از نكات و مسائل شرعى آگاه بود . « ميان جى » در سال ( 1836 م ) در سمبريال سيالكوت با « امام بى » ازدواج نمود و اقبال محصول اين وصلت بود . محمد اقبال از دوران كودكى ، نماز مىخواند و روزه مىگرفت و قرآن مجيد را تلاوت مىكرد . اقبال پس از گذراندن دورهء دبستان در « مدرسهء اسكاتلندىها » ، براى سپرىكردن دورهء متوسطه ، وارد كالج « اسكاچ ميشن » شد . ادبيات اردو ، فارسى و عربى را فرا گرفت . وى در سال 1895 ميلادى از دانشكدهء اسكاچ ميشن در كلاس دوازدهم ، مقام دوم را به دست آورد . در سال 1897 م مدرك ليسانس خود را با درجهء ممتاز و در سال 1899 مدرك فوق ليسانس خود را در رشتهء فلسفه كسب نمود . پس از اتمام اين دوره ، اقبال به مدت 4 سال در دانشكدهء زبان‌هاى شرقى