كه اين فاجعه را با نظرى دقيق بنگرند و معناى آن را درك كنند تا در تلاش و نبرد بين حق و باطل ، زشت و زيبا كه در جهان امروز هم ادامه دارد ، از آن بهره‌مند گردند ، بسيار كم است . حادثهء كربلا در واقع براى تثبيت و تحكيم اساس حقيقت است . فداكارى و قربانى باشكوهى است كه قرن‌ها از آن گذشته است . كسى كه ادعا مىكند پيرو صادق و مخلص حسين عليه السلام است ، بايد هميشه آماده باشد ، تا از اين روش انسانى پيروى كند و در محدودهء مخصوص به خود ، در راه حق و عدالت فداكارى را پيشه سازد . در اين جهان مادى همه چيز فناپذير است ، ولى يك شهيد ، هميشه براى افراد پاك و عادل منبع الهام بخش زنده‌اى خواهد بود . البته براى تصوير ماهيت حكومت اموى چند نكته بايد توضيح داده شود كه حكومت بنى اميه ، يك حكومت اسلامى نبود و هر نوع حكومتى كه اساسش بر زور و تعدى باشد ، هيچوقت نمىتواند حكومت اسلامى باشد . اموىها ، روح آزادى انسان‌ها را در هم كوبيدند و اساس قدرت خود را بر اصول غير انسانى و روش‌هاى تجاوزكارانه قرار دادند . سبك و سيرهء حكومت اموى ، بطور كلى با حكومت الهى تطبيق نمىكرد ، بلكه همواره تحت تأثير عوامل و مقاصد سياسى و مادى بود . و آن چنان تهديد جدى براى نابودى ارزش‌هاى اساسى اسلام ، نيازمند جهادى مردانه و تلاشى شجاعانه عليه استبداد ، و جان فشانى براى تأمين حكومت حق و آزادى بود . - كه حسين عليه السلام به آن پرداخت - .