بىتفاوت هيچگونه واكنشى جز بى تفاوتى و عدم اعتنا به آمدگان و رفتگان ، از خود نشان نمىدادند . 4 - مسئوليت در برابر خدا و مردم چهارمين اصلى كه در پيوند تنگاتنگى با اصل پيش گفته ( سوم ) قرار دارد ، مسئوليت خليفه و حكومت وى در برابر خدا و مردم است . مسئوليت ايشان در برابر خدا ، چنان بود كه خلفاى راشدين از خواب راحت شبانه و آسايش و آرامش روزانه محروم بودند ! مسئوليت ايشان در برابر مردم نيز چنانشان كرده بود كه ايشان خود را همواره و هميشه در برابر مردم مسئول مىدانستند و بر اين اساس نه تنها در مجلس شورا مورد استيضاح قرار مىگرفتند و پرس و جو مىشدند ، روزانه پنج بار به هنگام نماز ، با مردم رو در رو قرار مىگرفتند و در مراسم نماز جمعه با آنها صحبت مىكردند و حرف‌هاى آنها را مىشنيدند و همه روزه به ميان مردم مىرفتند و در بازار و مراكز تجمع مردم بدون محافظ و كسانى كه راه‌ها را بر ايشان قرق كنند ، با مردم حشر و نشر داشتند . و درب‌هاى كاخ‌هاى رياست ايشان ( و در واقع خانه‌هاى گلى و كوچك آنها ) براى همگان باز بود و هر كسى مىتوانست در همهء اين مناسبت‌ها به ديدارشان رود و از ايشان بپرسد و توضيح بخواهد ؛ پرسش از آنها هيچ محدوديت زمانى نداشت و در هر وقت و زمانى امكانپذير بود . اين پرسش و توضيح خواستن‌ها نيز از طريق نمايندگان و اعضاى پارلمان نبود ، بلكه مستقيماً از سوى خود مردم و با ارادهء آنها صورت مىگرفت . رضايت مردم نيز تنها چيزى بود كه [ در صورت از ميان