در 24 آگوست 1941 م با هدف اعتلاى دين خدا به وجود آمد . هم‌چنين در تأسيس پاكستان در سال 1947 م كه پس از زجر و شكنجه دويست ساله مردم از سوى انگليس مىباشد ، مودودى نقش خاصى به‌عهده داشت . مودودى در راستاى تأسيس دولت اسلامى ، دو سخنرانى پرشور و پشت سر هم و در عين حال حماسى تحت عنوان « قانون اسلامى و راه اجراى آن در پاكستان » كه اكثريت قاطع رجال قانونى از او حمايت مىكردند ، ايراد نمود ولى حكومت وقت با اتهامى دروغين او را در سال 1948 م دستگير و بيست ماه زندانى كرد و پس از آزادى ، فعاليت‌هاى خود را ادامه داد و پس از قيام مسلمانان بر ضد قاديانىها و شهيد شدن عده‌اى از مسلمانان و همزمان با انتشار رسالهء مودودى تحت عنوان « مسألهء قاديانيگرى » ، او به همراه عده‌اى از مسلمانان دستگير شد و در دادگاه نظامى محكوم به اعدام گرديد . خليل احمد حامدى مىنويسد : دژخيم رژيم حكم اعدام را به امام مودودى عرضه نمود و گفت : « اى فاضل ، مىتوانى در اين هفته درخواست عفو خود را تقديم دارى » ! چهره او دگرگون شد و صورتش چون پارچهء آتش ، گلگون گشت و با لحن تندى فرمود : « من از هيچ كس طالب عفو نيستم زيرا حكم مرگ و زندگى از آسمان فرود مىآيد اگر آسمان حكم مرگم را صادر كند ، احدى نخواهد توانست از مرگ نجاتم دهد و اگر آسمان حكم مرگم را فرود نفرستد هيچ كس حتى به اندازهء يك مو نخواهد توانست به من زيانى برساند » . سپس خطاب به دوستان خود در دادگاه گفت : « نه پدرم ، نه مادرم ، نه همسرم و نه