حوادث شوم زندگانى و عدم پيروزى در مسائل مقدّماتى جنبش‌ها ، و يا شكست عده‌اى از مسلمين جهان در مبارزات و جنبش‌ها و . . . هيچ يأس و دلسردى و سستى به خود راه نداده و بلكه سرسختانه‌تر ، اوقات خود را صرف جهاد و مبارزه در راه تحقّق يافتن آرمان بزرگ و هدف بسيار عالى و مقدس خود - كه برتر و بالاتر گشتن عملى اسلام بر همه چيز است - خواهيم نمود . مسئلهء نهضت حضرت حسين عليه السلام ، به ما مىآموزد : قلّت افراد و يا عدم وجود كامل وسائل مادّى ، نبايد باعث تن دادن به ذلّت ، خوارى ، و اسارت و بندگى اجانب و ننگ و خفّت گردد . پروردگار بزرگ در قرآن مجيد فرموده : كَم مّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصبِرِينَ - چه بسيار از گروه‌هاى اندك ، كه بر گروه بسيار به اذن خدا ، غلبه كرده‌اند « خداوند با صابران است » - و روى همين اصل و همين پشتيبانىهاى خداى مقتدر ، مسلمان نبايد از كمى افراد هم‌فكر و مجاهد و نقص وسائل ظاهرى جهاد ، ترس و هراسى داشته باشد . به طور كلّى : طرفداران راه حق ، در همهء زمان‌ها نيز در اقليّت بوده‌اند ، ولى همانگونه كه تجربه و تاريخ نشان مىدهد ، پيروزى نهايى و قطعى ، هميشه از آنِ طرفداران حق بوده است . شما صفحات تاريخ را ورق بزنيد و ببينيد در كدام دوره ، فتح و نصرت‌ها از آنِ اقليت طرفدار حق نبوده است ؟ ! ! بنابراين ، ما و همهء برادران مسلمان ، نبايد از جلال و جبروت ظاهرى قدرت‌هاى پوشالى