سرمايهء ايمان على اقبال به بزرگان دين ، از جمله مولاى متّقيان على بن ابى طالب عليه السلام و خاندان آن بزرگوار ارادتى خاص دارد . او ضمن اين كه آن حضرت را نمونهء كامل مقام ولايت و خلافت مىداند ، مسلمان را به كسب ارزش‌هاى و الا تشويق و تحريض مىكند : مسلم اوّل شه مردان على * عشق را سرمايهء ايمان على از ولاى دودمانش زنده ام * در جهان مثل گهر تابنده ام نرگسم وارفتهء نظّاره ام * در خيابانش چو بو آواره ام زمزم ارجو شد ز خاك من از اوست * مىاگر ريزد ز تاك من از اوست خاكم و از مهر او آيينه ام * مىتوان ديدن نوا در سينه ام از رخ او فال پيغمبر گرفت * ملّت حق از شكوهش پر گرفت قوّت دين مبين فرموده اش * كاينات آيين‌پذير از دوده اش مرسل حق كرد نامش‌بوتراب * حق يداللَّه خواند در امّ الكتاب