توضيحات 1 - اين غزل از مجموعه مى باقى و در استقبال از غزل معروف مولوى است با مطلع : بنماى رخ كه باغ و گلستانم آرزوست * بگشاى لب كه قند فراوانم آرزوست براى اطلاع از تأثير مولوى بر اقبال ، به كتاب : مولوى ، نيچه و اقبال ، از آقاى ماكان رجوع شود . 2 - سنان : ( به كسر اول ) : سرنيزه . 3 - شبير ( بروزن فعيل ) يكى از نام‌هاى امام حسين عليه السلام است . گفته‌اند كه‌پيامبر صلى الله عليه و آله او را بدين نام مىخوانده و در اصل ، نام پسران هارون نبى است . در ارمغان حجاز مىگويد : اگر پندى ز درويشى پذيرى * هزار امت بميرد تو نميرى بتولىباش وپنهان شو ازاين‌عصر * كه در آغوش ، شبيرى بگيرى اقبال در سروده‌هاى خود به كرات از مسلك حسين عليه السلام ستايش كرده است . به نظر او اين مسلك همان فقر عريان است . در چه بايد كرد مىگويد : فقر عريان گرمى بدر و حنين * فقر عريان بانك تكبير حسين فقر را تا ذوق عريانى نماند * آن جلال اندر مسلمانى نماند ( ابيات 181 - 180 ) در جاويدنامه مىگويد : بگذر از مرگى كه سازد با لحد * زانكه آن مرگ است ، مرگ دام و دد