ديگرى نيز داريم كه او همه جا بزرگان و اشراف مكه را تهديد مىكرد و با جرأت و شهامت ، آنها را خوار مىشمرد . « 1 » از همه مهمتر اين است كه او با سخنان مؤثر خود ، تجّار مكه را مخاطب قرار مىداد و آنها را نسبت به دنيا مردمى حريص معرّفى مىكرد كه در راه جمع ثروت ، از هيچ راهى و وسيله‌اى چشم‌پوشى نمىكنند . آنها را مردمى مىخواند كه با خوردن مال يتيمان ، ناتوانان ، مستمندان و خيانت در كيل و وزن و ساير صفات زشتى كه تجار و رباخواران هر زمانى گرفتار آن هستند ، صاحب ثروت فراوان شده‌اند . « 2 » جنگ ميان تجّار و ثروتمندان از يكسو و مردم محروم از سوى ديگر ، همان است كه عرب در تاريخ خود به منظور آزادى و تحقق انسانيت ، در راه آن گامهايى بلند برداشته ، و در درجهء اول ، بر اصول اقتصادى و اجتماعى تكيه داشته است . جوزى مىگويد : اكنون مسلم شده است كه اسلام همچون اديان بزرگ ديگر ، تنها يك انديشهء دينى نبود بلكه يك مكتب اقتصادى و اجتماعى هم بود . يا بهتر بگوييم : مسأله اقتصادى و اجتماعى در آن ، در درجه اول قرار داشت . يكى از فضايل شخصيت با عظمت مؤسس دين اسلام اين است كه او منشأ آن حركت اقتصادى و اجتماعى جامعه خود را كه در آن روزگار در مكه ، پايتخت حجاز ، ظاهر شده بود ، درك كرده و دانست كه چگونه از آن استفاده كند و در راه هدفهاى ارزشمند دينى يا اجتماعى خود مورد بهره‌بردارى قرار دهد . « 3 »

--> ( 1 ) رجوع شود به تفسير مجمع‌البيان 10 / 538 . اين شخص در تفسير مجمع‌البيان و جاهاى ديگر وليدبن مغيره ناميده شده است ( 2 ) تاريخ الحركات الفكريه فىالاسلام ، ص 17 - 18 و 36 - 37 ( 3 ) همان مأخذ