كواكبى كه يكى از قهرمانان قوميت عربى است و همان چيزى را براى خود مىخواهد كه على ( ع ) براى خود خواست ، استبداد را نتيجه جهل و نبرد با آن را نتيجه علم مىداند . در اين باره مىگويد : چقدر شباهت و نزديكى وجود دارد ميان مستبدى كه به ملت خود خيانت مىكند و كسى كه سرپرست چند كودك يتيم است ، و از ضعف و بىخبرى آنها سوءاستفاده مىكند و به اموال آنها دستبرد مىزند . نه اين قيم دلش مىخواهد بچه‌هاى يتيم به رشد برسند ، و نه آن زمامدار مستبد . او مىداند كه اگر مردم احمق و نادان نباشند ، به او سوارى نخواهند داد . زمامدار مستبد مانند خفاشى است كه در تاريكى جهل ، مردم را به دام مىاندازد ، يا همچون درندگان وحشى است كه در تاريكى شب به شكار حيوانات مىپردازند . علم ، بارقه‌اى از نور خداست . خداوند نور را آفريد تا وسيله بينايى و مايه حرارت و نيرو باشد . علم نيز همچون نور ، خير را آشكار و شر را رسوا مىكند ، و در جانها و سرها حرارت و شهامت به‌وجود مىآورد . مستبد ، از دانشهايى كه تنها بر زبان بيايد و در پشت آن حكمتى حماسى و مشكل‌گشا نباشد ، يا بيان سحرآسايى كه لشكرها را به جنبش وا دارد ، ولى فقط در زبان باشد بيمى ندارد . او به خوبى مىداند كه مادر روزگار از آوردن امثال كميت و حسان و مونتسكيو و شيلر ناتوان است . دانشهاى زندگى از قبيل حكمت نظرى ، فلسفه عقلى ، حقوق ، سياست ، تاريخ ، خطابه و ديگر علومى كه ابرهاى جهل را مىزدايند و نور معرفت را در ژرفاى مغزها مىتابند ، بر پيكر زمامداران مستبد ، لرزه مىافكند .