« تبعيت » بود كه قوانين رسمى و پدران روحانى كه در آن زمان در پشت هر قانونى به‌چشم مىخوردند آن را تثبيت كردند . اكنون بايد ديد كه سيستم تبعيت چه بود ؟ تبعيت‌قانونى بودكه « تابع » رااز « برده » فقط دريك چيز متمايز مىساخت ، بدين‌ترتيب‌كه تابع ، بر خلاف برده حق داشت كه صاحب همسر و فرزند گردد ولى اين « امتياز » ى كه « تابع » از آن « بهره‌مند » مىشد ، مانع از « حق » اربابش نبود كه او را در هر وقت كه خواست بفروشد و يا پسران و دخترانش را از وى جدا و آنها را به‌عنوان « هديه » يا فروش بين اربابان ديگر تقسيم ننمايد « 1 » و اين در واقع امتياز عجيبى ! است كه گروهى از مردان بتواند فرزندانى براى تبعيت مطلق و تقسيم يا فروش ، به‌وجود آورند ! اما پدران روحانى مسيحى آنان يدطولا و مهارت خاصى در تجويز اين سيستم تبعيت داشتند . آنان هر تابعى را كه به‌طور كامل و مطلق بر اربابش هر چقدر هم پست و بدكار بود خضوع نمىكرد ، لعنت و نفرين مىنمودند و با لحن مقدس‌مأبانه‌اى ، دشنام‌ها و نفرين‌هاى زياد نثار آن گروه از « بىدينان » مىكردند كه « تابع » ها را به‌عدم اطاعت كوركورانه از اربابان و يا به تمرد و قيام بر ضد اين ستم سياه ، تحريك مىنمودند . و اين يكى از كشيشان شهر « آنژيه » در فرانسه است كه معلومات فراوانش ! را در اختيار مردم قرار داده و بر آنها شرح مىدهد كه چگونه خداوند با فضل و مرحمت وسيع خود

--> ( 1 ) . براى يافتن وضع تقسيم اولاد كشاورزان و برزگران بين اربابان ، به كتاب‌هاى تاريخى مربوط به قرون وسطى مراجعه كنيد . ما براى احتراز از تفصيل ، به شرح آن نمىپردازيم . . . م