به‌خاطر دين و ميهن نبوده بلكه به‌خاطر منافع طبقه سرمايه‌دار و عياش و تبهكارى بوده كه مىخواستند به خوشگذرانى و ثروت و تبهكارى خود بيفزايند و به همين علت ملت‌هايى را كه متمايل به امنيت و آرامش بودند ، فريب مىدادند تا در واقع فقط به‌خاطر مصالح آن طبقه ، وارد ميدان جنگ و ستيز گردند . و اين ملت‌ها بدبخت و نابود مىشدند ، در صورتى كه ثمره‌اى از آن عايدشان نمىشد ، مگر سودهاى مادى و بهره‌هايى كه طبقات اجتماعى حاكمه ، آن را به‌دست مىآوردند و يا موهوماتى كه آنها خيال مىكردند « سود معنوى » هستند ! . اين مسأله‌اى است كه ما بايد امروز آن را بفهميم و درك كنيم ! . 5 . تاريخ عربى ما كه به‌مثابه حلقه وسيعى از زنجير تاريخ عمومى بشرى است ، اين پيكار بين نيكى و بدى ، خير و شر را ديده و شناخته است . 6 . على بن ابيطالب و ياران نخستين وى ، و در رأس آنان ابوذر غفارى ، سمبل و نماينده شرافت انسانى در مرحله بزرگى از مراحل

--> - گروهى فرياد مىكشيدند كه وطن در خطر است . . . و بعد معلوم شد آنهايى كه وطن خود را در خطر مىديدند صاحبان سهام شركت راه‌آهن بودند ! . و به‌طور كلى بايد گفت : جنگ در راه وطن ، و حفظ آن در قبال تجاوز ، از نظر اسلام يك مسئله ضرورى است و دفاع از ميهن اسلامى بر زن و مرد مسلمان به‌طور يكسان واجب است . ولى مفهوم وطن از نظر اسلام ، مفهوم وسيعى است . و مرز وطن‌اسلامى ، با توجه به انترناسيوناليسم اسلامى مرز عقيده و ايدئولوژى است و جنگ آن هم در اين راه به‌خاطر حفظ همان ايمان و عقيده بوده و كوچكترين تماسى با منافع سودپرستان و تبهكاران نداشته و ندارد . . . م