صحيح اسلام درباره معاش و زندگى و روشن‌ساختن معنى واقعى « زهد » رواياتى چند از ابواب مختلف « كتاب المعيشة » فروع كافى - تأليف مرحوم شيخ كلينى - ترجمه و نقل مىكنيم و اميدواريم كه براى خوانندگان محترم جالب و آموزنده باشد : امام صادق عليه السلام علت بركنارى پيامبر از نعمت‌ها را چنين تشريح مىكند : « پيامبر در زمان بىآبى و قحطى به‌سر مىبرد ، ولى اگر نعمت و نيكىها در دنيا زياد باشد ، بايد نيكوكاران و مردم با ايمان از آن بهره‌مند شوند ، نه بدكاران و تبهكاران و منافقان » . سپس امام صادق با گروهى كه مردم را به زهد و سختگيرى بر خود دعوت مىكردند ، به‌بحث پرداخت : « آنها چنين استدلال مىكردند كه خداوند در قرآن كسانى را كه ديگران را بر خود مقدم مىدارند ، تحسين كرده و اين خود بر لزوم زهد ، دلالت مىكند . يكى از كسانى كه در خدمت امام نشسته بود به آن گروه گفت : شما از خوراك‌ها و نعمت‌هاى پاك دورى مىجوييد ! و مردم را هم دعوت مىكنيد كه دست از مال و هستى خود بكشند تا شما از آنها بهره‌مند شويد ؟ . . . و امام در جواب آن گروه فرمود : اينكه خداوند در قرآن گروهى را به‌خاطر كارهاى نيكى كه كرده‌اند تحسين نموده ، صحيح است ولى كار آنها ، كار جايز و مباحى بوده و از آن منع نشده بودند و البته پاداشى نيز در نزد خداوند دارند . ولى خداوند دستور داده كه مردم براى حفظ جان خود و فرزندان و خانواده خود ، بر خلاف آن گروه عمل كنند تا كودكان و پيرزنان و پيرمردان به‌زحمت و مشقّت نيافتند ، چون طاقت گرسنگى ندارند » . و بعد فرمود : « از پيامبر خدا نقل شده كه فرمود : دعاى فردى كه فقط در خانه بنشيند و دعا كند كه خدا براى او روزى برساند ، ولى بيرون نيايد و در راه به‌دست آوردن آن كار نكند ، مستجاب نخواهد شد ، زيرا خداوند به او بدن سالمى داده كه كار كند و سربار جامعه نشود » .