واليان عيب بزرگى است . پس به‌شدت از احتكار جلوگيرى كن ، چه رسول خدا ( ص ) هم احتكار را منع فرمود . خريد و فروش بايد آسان و از روى عدالت انجام گيرد ، قيمت اجناس بايد طورى باشد كه به فروشنده و خريدار زيانى وارد نيايد ، و هرگاه پس از اينكه از احتكار نهى كردى ، كسى مرتكب آن شد ، او را عقوبت كن و به كيفر عملش برسان ، ولى در مجازاتش زياده‌روى مكن . خدا را در نظر داشته باش و در رعايت حال گروه بينوايان ، از خدا بترس ، آنها بيچارگان و مسكينان و نيازمندان و كسانىاند كه در شدت فقر به‌سر مىبرند و گرفتار بيمارىهاى گوناگون هستند . در اين گروه افرادى يافته مىشوند كه از ديگران درخواست يارى مىنمايند ، افراد ديگرى هم وجود دارند كه با وجود شدت احتياج ، زبان سؤال ندارند . تو بايد حق هر يك را آنطور كه خدا خواسته نگهدارى و به آنها برسانى ، براى افراد اين طبقه ، قسمتى از بيت‌المال و قسمتى ديگر از محصولات زمين‌هايى كه متعلق به مسلمانان است اختصاص ده ، و اين امر را در تمام نواحى و شهرها رعايت كن ، زيرا همان حقى كه افراد نزديك به‌تو يا ساكن در مقر فرمانروايى والى دارند ، افراد دوردست و دور از تو نيز دارند . تفاوتى نيست ، تو موظفى كه حق هر يك را رعايت كنى ، خواه دور باشد ، خواه نزديك . زنهار كه غرور فرمانروايى باعث شود كه از اين طبقه غفلت نمايى . اگر امور مهم را استوارسازى ولى به امور جزئى توجهى نكنى ، از تو پذيرفته نخواهد شد . هيچگاه اهتمام و توجه خويش را از اين طبقه بر مگردان و چهره خود را از روى خودپسندى ، از آنان برمتاب . در طبقه بىنوا كسانى هستند كه چون در چشم‌ها