تعصبى داشته باشيد ، بايد اين تعصب در جهت شايستگىها و مكارم اخلاق و كارهاى نيكو وخصلت‌هاى پسنديده و آرمان‌هاى بزرگ و آثار نيك باشد . و يا در راه كسب فضيلت و خوددارى از بيدادگرى و ستم و دادخواهى براى مردم و دورى از مفاسد و تباهىهاى روى زمين باشد » . از آيات و گفته‌هاى امام در همگامى با طبيعت پاك - كه تعصب را در فكر و يا هر حالتى كه باشد نمىپسندد - سفارش او درباره « خوارج » است كه بر او ظلم كردند و با تمام قوا عليه او جنگيدند و او گفت : « پس از من با خوارج نجنگيد ، زيرا كسى كه مىخواسته حق را به‌دست آورد و خطا كرده ، مانند كسى نيست كه باطل را مىجسته و آن را دريافته است » . « 1 » امام براى آنكه بر مردم روشن سازد كه مراد از تعصب آن است كه يك فرد متعصب خيال كند كه اشتباهى نمىكند ، آنان را به مشورت و مشاوره دعوت مىكند و خود را مثل زده و مىفرمايد : « از گفتار حق يا مشورت عادلانه خوددارى نكنيد ، زيرا خود را خطاناپذير نمىدانم » !

--> ( 1 ) خطبه 60 از نهج‌البلاغه . و مراد از كسى كه « باطل را خواسته و آن را دريافته است » چنان كه مرحوم سيدرضى گويد « معاويه و پيروان » او هستند كه از نخستين روز ياغيگرى برضد امام ، مىدانستند كه حق با على است و آنها در راه باطل گام نهاده و به‌خاطر دنيا و حكومت به نبرد آن حضرت شتافته‌اند . . . م