نابود سازيم ، ثروتمندان را امر كنيم - وسائل عياشى چنان فراهم شود - كه در آن به كارهاى ناشايست بپردازند و سزاوار هلاكت گردند ، پس ويرانش كنيم ، ويرانى كامل ! و براى آنكه محروميت در كنار توانگرى ، نيازمندى در برابر غناى بيش از حد در جامعه واحدى به‌وجود نيايد ، اسلام مىكوشد راه‌هايى را كه به اين انحراف ضدانسانى منتهى مىشود و باعث پيدايش آن مىگردد ، از ميان ببرد . و اين راه‌ها تحت عنوان احتكار ، استثمار ، فئوداليسم ، تجاوز به حقوق و مال مردم ، خودپرستى و امثال اينها ، خودنمايى مىكند ؛ پيامبر با همه آنها مىجنگد و آنها را مانند محرمات ديگر معرفى مىنمايد ، مثلًا درباره « احتكار » مىفرمايد : « هركس كه احتكار كند ، خطاكار است » و درباره غصب و به‌زورگرفتن مال مردم ، به كيفرى سخت و ترسناك تهديد مىكند : « هرگاه كسى از زمين ، چيزى به‌زور و ستم بگيرد ، از هفت زمين بر گردن او طوقى آويزان كنند » و باز مىفرمايد : « آن كس كه مال مسلمانى را بدون حق بگيرد ، خدا را در حالى ملاقات مىكند كه بر او خشمناك است » . اما در مورد مسئله استثمار مردم كه شكل ظاهر آن در آن روز ، انواع مختلف رباخوارى بود ، قرآن مىفرمايد : « لا تأكلوا الرّبا اضعافاً مضاعفة » - ربا را با افزودن‌هاى مكرر مخوريد - و در جاى ديگر مىگويد : « و احلّ اللَّه البيع و حرّم‌الربا » - خداوند خريد و فروش را حلال و ربا را حرام كرده است - و همچنان در تهديد رباخواران و سختگيرى بر آنان چنان پيش مىرود تا از عواقب وخيم استثمار انسان از انسان ، جلوگيرى به عمل آورد « 1 » و عدالت اجتماعى هم حكم

--> ( 1 ) از آياتى كه در قرآن مجيد ، در تحريم ربا و رباخوارى آمده ، آيه 279 از سوره بقره است كه مىفرمايد : « يا ايهاالذين آمنوا اتقوااللَّه و ذروا ما بقى من الربا ان كنتم مؤمنين فان لم تفعلوا فاذنوا بحرب من‌اللَّه و رسوله و ان تبتم فلكم رؤس اموالكم لاتظلمون و لاتُظلمون » . شما كه ايمان آورده‌ايد ! از خدا بترسيد و اگر به‌راستى مؤمن شده‌ايد از رباها هرچه باقى مانده ، رها كنيد و اگر نكرديد ، آماده جنگ خدا و پيغمبر شويد و اگر توبه كرديد ، سرمايه‌هاتان از آن شماست ، نه ستم كنيد و نه ستم ببينيد ! م