افزون براين ، آيا در گفتار پيامبر كه مىفرمايد : « هركس از شما كار بد و زشتى را ديد ، با دست خود آن را تغيير دهد و آن‌كس كه نتوانست با زبان خود و آنكه به آن‌هم قدرت نداشت در قلب خود - كه اين ضعيف‌ترين مراتب ايمان است - در تغيير آن بكوشد » اشاره آشكارى بر اين نيست كه بايد عملى را انجام داد كه نفع آن همگانى باشد و سودش عايد عموم مردم گردد ؟ و همچنين اشاره صريحى بر مسئوليت سنگينى نيست كه جامعه و فرد ، هردو ، در برچيدن زشتىها به‌عهده دارند ؟ البته احاديث نبوى زيادى وارد شده كه به‌طور قطع مىرساند فضيلت و برترى آن كسى كه به‌نحوى و به‌شكلى به مردم خدمت مىكند ، به‌مراتب بيشتر از مقام و فضيلت عابد و زاهد نمازگزار است ! پس وقتىكه عالم و دانشمندى به نفع اجتماع و مردم كار مىكند ، از نظر پيامبر بدون شك بهتر و برتر از يك ميليون عابد گوشه‌نشين است ، چنان كه ماه شب چهاردهم بر ميليون‌ها ستاره برترى دارد : « برترى عالم بر عابد ، چون برترى ماه نسبت به ساير ستارگان است . » پيامبر انديشه و عقل را بزرگ مىشمارد ، براى اينكه انديشه نيرويى است سازنده و به‌وجودآورنده اكتشافاتى است كه در سراسر زمين به مردم سود مىرساند ، و پيامبر در اين بزرگداشت انديشه ، تا آنجا پيش مىرود كه بالاتر از آن متصور نيست ، آنجا كه مىفرمايد : « تفكر يك ساعت ، از عبادت يك‌سال بهتر است . » « 1 »

--> ( 1 ) از طريق شيعه روايت شده كه : « تفكر يك ساعت بهتر از عبادت شصت‌سال است » و از حضرت رضا عليه السلام نقل شده كه فرمود « ليس‌العبادة كثرةالصلاة والصوم ، انما العبادة التفكر فى امراللَّه - عبادت كثرت نماز و روزه نيست ، بلكه عبادت تفكر در امر خداوند است » . رجوع شود به اصول كافى ، ط جديد ، ج 2 ، ص 55 ، م