اهميت‌دادن او به زندگى مردم در روى زمين - پيش از آخرت - و توجه به نان روزانه آنها ، باعث شده بود كه وقتى كه خليفه بود صبحدم هر روز بيرون مىرفت و در بازارهاى كوفه مىگشت ، در برابر مردم مىايستاد و با صداى بلند مىگفت : « اى گروه بازرگانان ! از خدا بترسيد ، به خريداران نزديك شويد ، با بردبارى و حوصله خود را آراسته كنيد ، و از سوگندخوردن دورى جوييد و از دروغ بپرهيزيد و از ستم بر كنار باشيد و ستمديدگان را يارى كنيد و پيمانه و ترازو را اصلاح نماييد ، در كار مردم تقلب نكنيد و در روى زمين فساد برپا نسازيد و با فساد و تباهى زندگى ننماييد » ! از نوف بكالى نقل شده كه گفت : هنگامى كه اميرمؤمنان در مسجد كوفه بود ، به‌نزد وى رفتم و گفتم : برتو باد رحمت و سلام و بركات خداوند ، اى امير مؤمنان ! در جواب گفت : نوف ! بر تو باد رحمت و سلام و بركات خداوند . گفتم : امير مؤمنان ! مرا پندى ده ، فرمود : بر مردم نيكى كن كه خداوند بر تو نيكى مىكند ، گفتم باز هم بفرماييد ، فرمود : نوف ! اگر از اينكه در روز قيامت با من باشى شاد و مسرور مىشوى ، « هيچ‌وقت يار و ياور ستمكاران مباش ! » پس درواقع خدمت به انسان و برطرف‌ساختن نيازمندى مردم و برچيدن بساط ظلم و ستم ، مبدأ شروع و نقطهء اساسى در سياست علىبن ابيطالب است ! و يك‌بار پيامبر بر وى نگاه كرد و گفت : « على ! خداوند تو را به نيكوترين پيرايه‌هاى خود آراسته است : مهر بينوايان را در دل تو جاى داده و تو از اينكه آنان پيرو تو باشند خشنود هستى و آنان از اينكه تو امام و پيشواى ايشانى ، راضى و خشنودند . »