و در همين زمينه است كه مىگويد : « به‌خدا سوگند اگر من به تنهايى به ميدان دشمن بروم و آنها روى زمين را پر كرده باشند ، هرگز ترس و وحشتى نخواهم داشت » . و از همين اعتماد و اطمينان پرارج است كه او ، هنگامى كه شنيد گروهى از مردم مدينه به معاويه پيوسته‌اند ، به نماينده خود در مدينه « سهل بن حنيف انصارى » نوشت : « اما بعد . . . شنيده‌ايم كه گروهى از مردمان تو ، به‌سوى معاويه روى آورده و به او پيوسته‌اند ، هرگز از اينكه آنان را از دست داده‌اى و از كمك آنها بازمانده‌اى ، غمگين و ناراحت مباش ! به خدا كه آنان از ظلم و ستم نگريخته و به عدل و داد نپيوسته‌اند » !