مقدمه 1 به مناسبت سال امام على ( ع ) امام على ( ع ) و نهج‌البلاغه در « ابديت » و « جاودانگى » ، هرگز « بعد زمان » مطرح نيست . در ماوراى زمان ، در عرصه‌اى برتر از گذشته و كنون و آينده ، « ابديت » براى هميشه حاكم است . ابرمردى چون امام على ( ع ) به ابديت تعلق دارد و گذشت قرون ، در حيات معنوى او ، مفهوم مصطلح خود را مىبازد ، از اين‌رو ، سخن او هم فقط سخن تاريخ سپرى شده نيست ، همواره سخن روز است ، سخن ابديت بىپايان و سخن حق پرفروغ است . و « نهج‌البلاغه » ى او هم يك ميراث فرهنگى جاودانه‌اى است كه نمىتوان بر آن بهائى تعيين نمود . اصولًا در جوامع بشرى ، ميراث فرهنگى ، گرانبهاترين يادگارى است كه « انسان » مىتواند براى « انسان » باقى بگذارد ، ولى بسيار ديده‌ايم كه ميراثهاى فرهنگى ، ويژه يك قوم ، يك ملت ، يا يك نژاد بوده‌اند و با از بين رفتن علل و عوامل فكرى و اجتماعى پيدايش آنها نيز ، از بين رفته‌اند .