چنين مىگويد : « نشانهء ايمان آن است كه راستى را اگرچه به ضرر تو باشد ، بر دروغ اگرچه به تو سود برساند ، ترجيح دهى » . شجاعت شجاعت در چهارچوب عقل ، يك كار بدنى و جسمانى نيست ، بلكه خصلتى از خصايل نفس و مزيتى از مزاياى ايمان است . شجاعت امام ، به‌مثابه بيان طرز فكر و به‌منزله عمل ناشى از اراده است ، زيرا محور شجاعت ، دفاع از حق و ايمان به نيكى است . مشهور است كه هيچ قهرمان دلاورى در ميدان به سراغ على نيامد كه پابرجا بماند و هيچ اسب‌سوارى در برابر او نتوانست استقامت ورزد . او چون از مرگ نمىترسيد ، از هيچ جنگجوى و قهرمان مشهور در قدرت و زور ، واهمه و باكى نداشت ، و بلكه ترس از مرگ اصولًا به ذهن امام هم در هيچ ميدانى خطور نمىكرد . او به مبارزه هر قهرمانى كه مىرفت نخست او را نصيحت مىكرد تا هدايت شود . و مشهور است كه او در نوجوانى بر دلاور جزيرةالعرب و قهرمان خطرناك مشركان برضد مسلمانان ، « عمروبن عبدود » غلبه يافت و او را از پاى درآورد و اين پيروزى عجيب ، بر اين قهرمان ، پيروزى هدايت و راستى بر غرور و خودپسندى و فخرفروشى بود . هنگامى كه در صدر اسلام واقعه خندق پيش آمد ، همين « عمرو » در پوششى از آهن و غرق در سلاح بيرون آمد و سربازان مسلمان را به مبارزه طلبيد و گفت : كيست كه به ميدان من بيايد ؟ اين سخن بر على سخت گران آمد و تصميم او را برانگيخت و او فرياد زد : « من حاضرم » . پيامبر به‌خاطر جوانى على از جهتى و به علت نيروى