ما بندگان حضرتيم داريم خجلت ، * بر سوز و آه ما نگر كن عفو نادان از جهل و غفلت * شاه خراسان بنما شفاعت نزد حق ما عاصيان را * اى شافع يوم الجزاء ذو الكفل سبحان درمندگان را * شاه خراسان تو والى ملك جهان و آن جهانى * عطف توجّه كن بما اى قطب امكان و الا مكانى * شاه خراسان با اشك و آه از راه دور آييم سويت * تا آبرويت آبرو بخشد به خواران از شوق كويت * شاه خراسان بنگر چسان تا حضرتت با آه و زارى * روز و شبان طى كرده‌ايم اندر بيابان با شرمسارى * شاه خراسان ما جز شما آل نبى نگزيده مولا * حاجات خود خواهند از مولا غلامان بهر تولّا * شاه خراسان چشم اميد ما بتوست در هر دو عالم * ما را ز درگاهت مران ايشاه خوبان اى فخر آدم * شاه خراسان بر بندهء مسكين ( جواد ) از لطف بنگر * مگذار او را در همه حالت پريشان بيچاره مضطر * شاه خراسان