شود زيارت نكند او را غم دارى مگر اين كه خداوند غم او را از او بردارد و نه گنهكارى مگر اين كه بيامرزد گناه او را . آنچه از امير المؤمنين ( ع ) نقل شده ( 3 ) در هر سه كتاب : از نعمان بن سعد از امير المؤمنين ( عليه السّلام ) فرمود زود است كه كشته شود مردى از اولاد من در زمين خراسان بزهر از روى ستم اسم او اسم من است و اسم پدر او اسم موسى بن عمران ، آگاه باشيد هركس او را در محل غربتش زيارت كند خداوند بيامرزد گناهان او را چه گناهان گذشته و چه آينده اگرچه به شماره ستارگان و قطره‌هاى باران و برگهاى درختان باشد مؤلف گويد زيارت آنحضرت و حضرات ائمهء ديگر كفارة يعنى شستشودهندهء گناهان است پس نسبت بگناهان گذشته حكم توبه را دارد كه آنچه گذشته همه را محو مىكند و زائر بمنزلهء تائب است كه در حقيقت چون گنهكار به راستى عزم زيارت امام عليه السّلام كند عزم برگشت از گناه و آشتى با خدا نموده و اما نسبت به آينده پس مقصود اين نيست كه