الشيخ محمد جواد الخراساني

پيشگفتار 1

ديوان بينه رحمت در مراثى قتيل امت و اهلبيت عصمت (فارسى)

پيش‌گفتار مؤلّف در طبع دوّم با اينكه تأليفات اين حقير در فنون مختلفه از فقه و اصول و تفسير و حديث و رجال و معارف و ادبيّات و ردّ ارباب مسالك و مقالات و غير ذلك نظما و نثرا بسيار است ، اوّلين كتابى را كه اقدام بطبع و نشر آن نمودم همانا ( بيّنهء رحمت ) در مراثى قتيل امّت و اهل بيت عصمت بود . و اين از اين نظر بود كه مقصود اصلى از هر خدمت و بقاى آثار بهره‌بردارى است يعنى استفاضهء اجر جميل و جزاى جليل و به نظر اين حقير اين منظور ، در اين خدمت بيشتر و سهل الحصول‌تر است بلكه شايد بقبول هم نزديكتر باشد زيرا كه عامّ المنفعه است خاصّ و عام از او بهره مىبرند و در هر مجلس و محفل به كار برده مىشود قلوب را منقلب و دلها را مىشكند و اشكها را جارى مىكند و هيچ چيز بهتر از دل شكسته و اشك جارى نيست و البتّه اين بهره و استفاده بهترين بهره و استفاده و باقيات صالحات است . و نيز اگر موفق بنشر كتب ديگر و خدمات ديگرم نشوم يا خداى نخواسته مورد قبول نباشد لااقلّ بدين خدمت مفتخر باشم كه يكى از ذاكرين و مرثيه‌گويان و روضه‌خوانان و نوحه‌سرايان حضرت سيّد الشّهدآء ( ع ) و خاندان عصمت باشم و اگر در رديف علمآء و فقهايم محسوب ندارند در رديف مرثيه خوانان و نوحه‌سرايانم محسوب دارند . فخرم همين بس است كه باشم غالام تو * فضلم همين كه مرثيه گويم بنام تو اين هم شرف بس است كه گويند نوحه‌خوان * ايجان فداى نوحه‌گردون مقام تو چون نسخه‌هاى طبع اول كمياب و طالب آن بسيار شد بار ديگر بطبع و نشر آن اقدام و در اين طبع غلطهاى طبع اوّل را كه بسيار بود تصحيح نموده و بر اشعار آن نيز افزودم . و چون غرض اصلى اين حقير چنان كه گفته شد شركت در ثواب است با خوانندگان لهندا در اشعار خود جنبهء استفادهء عموم را در نظر گرفته يعنى هم عربى و هم فارسى از مرثيه و نوحه و دمهاى نوحه‌گرى و سينه‌زنى سروده‌ام تا هر صنف از واعظ و روضه‌خوان و نوحه‌گران از اشعارش در مقاصد