6 - نظر ما در اين كتاب از جهت ابلاغ و تبليغ اگرچه عام است اما از جهت استفاده و جلوگيرى از فريب ، نظر اهم بر عوام است ، زيرا كه اغواء در ايشان بسرعت تاثير كند و زودتر فريفتهء الفاظ فريبنده گردند ، لهذا طريق سادگى را در بيان پيمودم و از مصطلحات علمى نيز حتى الامكان خوددارى كردم و مطالب را در عبارات صاف و روشنى تنزل دادم تا هر كس اندكى اهل سواد باشد از او بهره ببرد . 7 - اين كتاب اگرچه همه‌اش در عرفان و تصوف است و البته خواننده پس از قرائت تمام ، وقوف كامل بر خصوصيات ايندو پيدا خواهد كرد جاى دفع دخل و رفع اشتباه نيست ولى ترس اين هست كه بعضى از خوانندگان تا به آخر نخوانند يا محل مقصود را نخوانند تا رفع اشتباه ايشان گردد ، ناگزيرم در اينجا از يك دفع توهم و دفع اشتباه بتشريح اجمالى و بيان مقصود از عرفان ، اما تصوف پس احتياج بشرح اجمالى ندارد زيرا كه نزد عوام شيعه اثنى عشريه خالص ، صوفيت و تصوف بنحو اجمال معلوم است ، چه رسد باهل علم و دانش ، و شرح تفصيلش بقرائت معلوم خواهد شد ، اما عرفان براى اشخاص بىاطلاع شبهه‌انداز است بسا شود كه موجب و هم شود از اين رو خوف آنست كه دست‌آويز مغرضين گردد ، پس تذكر لازم است . عرفان و عارف را دو معنى است يكى حقيقى كه بمعنى لغوى اولى خود اراده شود و آن صدق نميكند جز بر علوم اهل البيت ( ع ) و اهل البيت و پيروان ايشان از علماء و فقهاى اماميه . و ديگرى معنى اسمى و علمى اصطلاحى و اين صدق نميكند مگر بر تصوف و صوفى و آنچه منشعب از صوفيت شده اگرچه بنام صوفيت نباشد بلكه ديگرى باشد ، و به اين