است ، مانند حج مثلا . و هم بايد دانست كه همچنان كه هر دارو أعمّ از مفرد و مركّب و أعمّ از اين كه تركيبش كم يا زياد تأثيرش منوط به حصول شرائطى است كه مبتكرش از خواص آنها درك كرده ، هم‌چنين تأثير اعمال شرعيّه منوط است به شرائطى كه شارع مقدّسش نظر به بصيرتى كه بر خواص اعمال دارد مقرر فرموده ، از قبيل خلوص نيّت و اجتناب از غذاى حرام و شبهه و ساير امورى كه محقّق تقوى است و بدون اينها اثر نخواهد بخشيد . شبهه نيست كه نماز أفضل همه طاعات است از واجبات و مستحبات . و بعد از نمار ، روزه ولى اين منافى با بيانى كه عرض شد نيست ، اين أفضليت از جهت سازش و موافقت اين دو است با عموم افراد و امكان حصول آن از همه ، نظير أفضليت نان و گوشت است بر ساير غذاها ، كه در اخبار مدح بسيار از اين دو شده و تأكيد از پيغمبر عليه السّلام شده كه فرمود : « عليكم بالاحمرين » بر شما باد به دو سرخ ، ( يعنى گندم و گوشت ) چون نان و گوشت غذاى عمومى خلق است بر حسب طبيعت خلقت كه خداوند بشر را بدينسان آفريده كه هر