امر به معروف و نهى از منكر منكرات را ظاهر سازند . منكرات نمايان گردد و مردم امر به منكر كنند . امر به معروف ترك شود . از معروف نهى كنند . منكر معروف و معروف منكر شود . امر به معروف و نهى از منكر را منكر شمارند . نيكان ، فاجران را نهى از منكر نكنند . پيرانشان امر به معروف و نهى از منكر نكنند . در ترك امر به معروف و نهى از منكر و نشمردن او را از دين ، همه باهم مساوى باشند . نه در مردم و نه در هيچ بلدى چيزى منكرتر از معروف و معروف‌تر از منكر نباشد . امركنندهء به معروف ذليل باشد . مؤمن قدرت بر انكار و نهى ندارد مگر به دل خود . اگر كسى به حق تكلّم كند يا امر به معروف و نهى از منكر كند ، ديگرى به سوى او برخيزد و او را نصيحت كند كه اين امر از تو برداشته است . وضع مردم در طاعت خدا و خوف و خشيت آمال ، دراز و عمل‌ها كم باشد . در اعمال خود رياكار باشند . مىگويند آن‌چه را كه نمىكنند . كار مردم بر رياء باشد كه هيچ خدا را منظور نكنند و خوف هم در دل ايشان نباشد . خشوع برداشته شود تا اين‌كه يك نفر خاشع نبينى .