به سامره طلبيد و تحت نظر خود قرار داده و مراقب احوال اولاد او بودند . امام حسن عسكرى عليه السّلام را به نهايت مراقب او و مراقب زنان او بودند و چون در زمان حياتش از فرزندش مطلع نشدند وقتى كه از دنيا رفت گمان كردند بىفرزند بوده تسكين خاطر برايشان شد ، بعدا كه نام آن حضرت منتشر گشت در صدد تعقيب برآمده ، معتمد عباسى عده‌اى را براى دستگيرى وى به خانهء حضرت عسكرى عليه السّلام فرستاده ، آن حضرت را در سرداب يافتند ، اما سرداب را پر آب ديده و آن حضرت در گوشه‌اى بالاى آب بر روى حصيرى قرار گرفته ، يكى از گماشتگان جرأت كرده پا گذاشت كه به سوى آن حضرت رود پاى او در آب فرو رفت و غرق گرديده نزديك به هلاكت رسيد ، او را از آب كشيدند از آن حضرت عذرخواهى كردند . و او هم‌چنان به حال خود بود و اعتنائى به ايشان نفرمود و سپس از ايشان غائب گشته ، بالاخره نتوانستند او را دستگير كنند « 1 » و بعد هرچه كوشش كردند و جاسوسان گذاشتند او را نيافتند و مكان او را نفهميدند و چون فهميدند كه غائب گشته و كسى از وى خبرى ندارد بالاخره از وى مأيوس گشته و دست كشيدند . نه تنها بنى عباس درصدد قتل او بودند ، بلكه ابو خالد به حضرت باقر عليه السّلام عرض كرد : اسم قائم را بفرما تا او را بشناسم . فرمود : اى ابا خالد ! سؤال كردى از امرى كه اگر بنى فاطمه بشناسند او را ، حريصند كه او را پاره‌پاره كنند . « 2 » اگر كسى بگويد : خداوند كه او را براى قيام مقرر فرموده ، اين گفته چه معنى دارد كه او را بتوانند بكشند ؟ جواب اين است : با اين‌كه خداوند او را براى اين امر مقرر كرده ، باز هم مانعى ندارد كه اگر خود را بر دشمن ظاهر كند ، بتوانند او را بكشند . چنان كه موسى عليه السّلام اگر فرار نمىكرد ، ممكن بود او را بكشند ، خودش هم گفت : « فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ » : « 3 » مىترسم

--> ( 1 ) - غيبت طوسى 248 ح 218 ؛ بحار 52 / 51 ح 36 . ( 2 ) - معجم احاديث الامام المهدى 3 / 229 ح 752 . ( 3 ) - شعراء 14 .