عليه بنى اميّه بود پرسيدند : چه مىفرمايى در همراهى با اين‌ها ؟ فرمود : « در خانه‌هاى خود بنشينيد ، پس هرگاه ببينيد ما را كه بر يك نفر اجتماع كرديم ، با سلاح به سوى ما سرعت كنيد » . « 1 » و نيز فرمود : « بر شما باد به تقواى خداى وحده لا شريك له و براى جان خود نظر كنيد و با نظر باشيد ، تا اين‌كه فرمود : به خدا قسم اگر هريك از شما را دو جان مىبود كه با يكى مقاتله مىكرديد و تجربه مىآموختيد و با ديگرى عمل مىكرديد باكى نبود و ليكن هريك از شما را يك جان بيش نيست ، هرگاه آن يك جان برود پس به خدا قسم كه توبه از دست شما رفته ، پس شما سزاوارتر هستيد به اين‌كه براى جان خود خيربينى و خيرانديشى كنيد ، پس اگر قيام‌كننده و دعوت‌كننده‌اى بر شما بيايد نظر كنيد كه بر چه و براى چه خروج مىكنيد ؟ و نگوييد زيد بن على بن الحسين عليه السّلام خروج كرد ، زيراكه زيد مردى بود عالم و راستگو و با صداقت و هم شما را دعوت به نفس خود و پيشوايى خود نكرد ، بلكه او شما را دعوت به رضاى آل محمد نمود ( يعنى هركه را آل محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم راضى شوند ) و اگر او غالب مىشد هرآينه وفا مىكرد به آن‌چه دعوت كرده بود تا اين كه فرمود : - كسانى كه از ما خروج مىكنند به چه چيز دعوت مىكنند جز به رضاى آل محمد صلّى اللّه عليه و إله و سلم ؟ و ما اكنون شما را شاهد مىگيريم كه راضى به خروج ايشان نيستيم ، آن خروج‌كنندگان الان كه هنوز هيچ كس با او نيست نافرمانى ما مىكند وقتى كه بيرق‌ها و علم‌ها با او باشد ، سزاوارتر خواهد بود كه از ما نشنود و نپذيرد » . « 2 » از اين حديث شريف ظاهر شد كه اگر قيام‌كننده عالم و صدوق باشد و دعوت به نفس نكند بلكه دعوت به اقامهء حق و دفع باطل باشد اتّباع او جايز است و اين همان متابعت مجتهد جامع الشرايط است در عصر غيبت كه گفته شد .

--> ( 1 ) - غيبت نعمانى 131 ؛ بحار 52 / 138 ح 44 . ( 2 ) - روضه كافى 210 ح 381 ؛ بحار 52 / 301 ح 67 .