بيزارى بجويد و به ولايت امامان هاديان پيش از او قائل باشد ، آنان رفقاى من هستند و صاحبان دوستى و مودّت من هستند و گرامىترين امت من هستند بر من » . « 1 » و نيز آن حضرت فرمود : « زمانى بر مردم بيايد كه امامشان از ايشان غايب شود پس خوشا براى كسانى كه در آن زمان بر امر ما ثابت باشند ، كم‌ترين چيزى كه براى ايشان خواهد بود از ثواب ، آن است كه بارى عزّ و جلّ ايشان را ندا كند : اى بندگان من ايمان آورديد به سرّ من و تصديق كرديد غيب مرا پس بشارت باد شما را به حسن ثواب از من . شماييد بندگان و كنيزان حقيقى من ، از شما قبول مىكنم و شما را عفو مىكنم و شما را مىآمرزم ، به خاطر شما باران خود را بر بندگان نازل مىكنم و بلا را از ايشان مىگردانم و اگر شما نبوديد هرآينه عذاب خود را بر ايشان نازل مىكردم » . « 2 » ابى بصير به آن حضرت عرض كرد : « فداى تو شوم كى فرج خواهد شد ؟ » فرمود : « اى ابا بصير تو از كسانى هستى كه دنيا مىطلبى ، هركس اين امر با شناخت و معرفت پيدا كرد همين انتظار فرج او است » . « 3 » حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود : « هرگاه مفقود شد پنجمين از اولاد هفتم ، پس اللّه اللّه در دين خود ! مبادا كسى شما را از وى زائل كند ، اى اولاد من صاحب اين امر را غيبتى خواهد بود تا اين‌كه از اين امر برگردد كسى كه قائل به او بوده ، اين امتحانى است از خدا كه خلق خود را امتحان مىكند » . « 4 » حضرت رضا عليه السّلام فرمود : « خداوند عزّ و جل ميثاق و پيمان اولياء ما را گرفته است بر صبر در دولت باطل » . « 5 »

--> ( 1 ) - بحار 51 / 72 ح 14 و 15 . ( 2 ) - همان 52 / 145 ح 66 ؛ كمال الدين 1 / 330 ح 15 . ( 3 ) - بحار 52 / 142 ح 54 . ( 4 ) - بحار 52 / 113 ح 26 . ( 5 ) - روضة الكافى 199 ح 346 ؛ بحار 53 / 89 ح 87 .