عمل تبرك مىجويند و بر گرد او احاطه مىكنند و بر اطراف او مىچرخند تا او را به جان خود در جنگ‌ها حفظ كنند و آن‌چه او اراده كند پيش دستى كنند و به او وانگذارند ، و مراد او را كفايت كنند . در ميان ايشان مردانى است كه شب را نمىخوابند ، ايشان را در نمازشان ناله و زمزمه است مانند آواز زنبور عسل در كندوى خود ، شب‌ها را بر روى پاهاى خود به عبادت مىگذرانند و صبح مىكنند بر بالاى اسبان ، در شب‌ها چون راهب هستند و در روزها چون شير ، در مقام اطاعت و فرمانبرى از امام عليه السّلام ، مطيع‌تر از كنيز براى آقاى خود . دل‌هاى ايشان مانند چراغ ، گويا آن دل‌ها قنديل‌هايى است از روشنى و مع ذلك ايشان از خشيت خدا در بيم و ترسند و در دعا درخواست شهادت مىكنند و تمنّا مىكنند كه در راه خدا كشته شوند ، شعار ايشان « يا لثارات الحسين » است ( اى خونخواهان حسين ) هرگاه به راه افتند رعب در جلو ايشان به‌قدر مسير يك ماه حركت كند ، خداوند ، امام را به ايشان نصرت خواهد كرد » . « 1 » و نيز آن حضرت فرمود : « گويا نظر مىكنم به قائم و اصحاب او در نجف ، اصحاب او در برابر او چنان به حال خضوع و سكوتند كه گويا مرغ بر سر ايشان نشسته ، مىبينم كه زاد و توشه‌هاشان تمام گشته و جامه‌هاشان كهنه شده ، اثر سجود بر پيشانىهاشان ظاهر است ، در روز چون شيرند و در شب چون راهب ، گويا دل‌هاى ايشان پارهء آهن است ، به هر مردى از ايشان قوّت چهل مرد داده مىشود ، هيچ فردى از ايشان نمىكشد مگر كافر يا منافق را ، خداوند در كتاب خود ايشان را به « توسّم » وصف كرده فرموده : إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ « 2 » يعنى ايشان اهل تفرّس و صاحب فراستند ، ( پس به فراست خود مؤمن را از مشرك و منافق مىشناسند ، پس نمىكشند مگر مشركان منافق را ) » . « 3 » حضرت باقر عليه السّلام فرمود : « آن حضرت سيصد و سيزده تن را به آفاق زمين مىفرستد و دست بر پشت و سينه‌هاى ايشان مىكشد پس در هيچ قضاوتى عاجز نمىمانند » . « 4 »

--> ( 1 ) - الزام الناصب 2 / 296 . ( 2 ) - حجر 75 . ( 3 ) - بحار 52 / 386 ح 202 . ( 4 ) - بحار 52 / 345 ح 91 .