قامت : جوان چهارشانهء كشيده قامت ، نه بلند بالا و نه كوتاه به زمين چسبيده . « 1 » صورت : خوشرو و درخشنده به‌طورىكه نور روى او بر سياهى موى ريش و سر غالب است . خدّ و خال : دو گونهء او روان بدون برآمدگى و بر گونهء راستش خال سياهى است . پيشانى : گشاده پيشانى ، صاف و روشن . ابرو : ابروگشاده و باريك و كشيده و نزديك به هم اما نپيوسته . چشم و مژه : چشمانش سياه و درشت و فرورفته و پلك‌ها درخشنده ، شايد فرو رفتگى چشم‌ها در اثر عبادت و بيدارى شب و گريه بسيار باشد . بينى : بينى كشيده و بالا آمده و مختصر برآمدگى در وسط دارد . دندان : دندان‌هايش به‌خصوص دندان‌هاى جلو گشاده و به هم پيوسته . رنگ چهره : سفيد درخشنده ، سرخ‌گون خالص و سير در سرخى . رنگ سائر بدن : گندم‌گون و سبزه مايل به سفيدى نه سياهى . مو و رنگ مو : رنگ موى ريش و سر سياه ، اما نور صورت غالب بر سياهى موى او است . در كودكى موهاى سرش درخشنده و سياه و مجعّد اما نه زياد درهم پيچيده و تا نرمى گوش از دو طرف آويزان و بر روى دوش ريخته و از وسط داراى فرق بود . سر مبارك : سر مباركش گرد و مدور و علامت ريختگى مو يا موهاى ريز در بعضى از مواضع سر پيداست .

--> ( 1 ) - علامات سر و صورت و اندام يا از توصيفات پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم و امير المؤمنين عليه السّلام و حضرت باقر عليه السّلام و حضرت صادق عليه السّلام است و يا از كسانى كه آن حضرت را در كودكى ديده‌اند مانند سعد بن عبد اللّه يا اسماعيل بن على نوبختى ، يعقوب بن منفوس ، ابو هارون و مردى از اهل فارس و يا در بزرگى ديده‌اند مانند على بن مهزيار و ابن هشام كه به نيابت ابن قولويه به حج رفته و آن حضرت را مشاهده كرده و ابو محمد و دعلجى رجوع شود به جلد 13 بحار ، معجم الاحاديث الامام المهدى 1 / 130 ح 72 ، 159 ح 88 ، 3 / 99 ح 592 ، 4 / 229 ح 1271 ؛ اثباة الهداة 3 / 593 ح 14 تا 30 ؛ يثابيع المودة 3 / 407 ح 2 ؛ النجم الثاقب 1 / 279 ؛ و . . .