12 - شدّت اختلاف در شيعه و تبرّى از يكديگر در وقايع خاصّه راجع به شيعه گذشت از امير المؤمنين عليه السّلام و حضرت مجتبى عليه السّلام كه فرمودند : « وقتى كه شيعه مختلف شوند و به هم درافتند و از يكديگر تبرّى كنند و يكديگر را لعن كنند و آب دهن بر روى يكديگر افكنند ! » راوى گفت : هيچ خيرى در آن زمان نيست . فرمودند : « همهء خير در آن زمان است كه قائم قيام كند و همهء اين‌ها را بردارد » . « 1 » امير المؤمنين عليه السّلام علاوه كرده فرمود : « پس هفتاد نفر را كه بر خدا و رسول دروغ مىگفتند پيش كشد و گردنشان را بزند ، پس خداوند همه را بر يك امر جمع كند » . « 2 » از اين معلوم مىشود كه وجه اختلاف و تبرّى همان دروغگويانى هستند كه تشكيل حزب و مسلك و مرام داده و مردم را به خود جمع و از وحدت متفرّق مىسازند . 13 - سال‌هاى پراختلاف و سرعت زوال حكومت‌ها حضرت صادق عليه السّلام فرمود : « پس در آن زمان سال‌هاى پراختلاف رو خواهد كرد ، حكومت به سرعت منقضى خواهد شد ، بسا شود كه اول روز شخصى به حكومت رسد و آخر روز او كشتن و پاره شدن باشد » . « 3 » امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « پس در هنگام سال ، ماه گردد و ماه هفته و هفته مانند روز و روز مانند ساعت » . « 4 » اين دو حديث در سابق هم گذشت و مقصود از حديث امير المؤمنين عليه السّلام يا همان مضمون حديث اول است و يا مراد اين است كه وضع قوانين و نقض آن‌ها و سرعت اجراء قوانين و مرام‌هاى پرفساد به‌طورى است كه چيزى كه بايد در يك سال انجام گيرد ،

--> ( 1 ) - غيبت طوسى 437 ح 429 ؛ اصول كافى 1 / 601 . ( 2 ) - بحار 52 / 115 ح 34 . ( 3 ) - كمال الدين 2 / 348 ح 36 ؛ بحار 52 / 112 ح 22 . ( 4 ) - الزام الناصب 2 / 184 .