6 - جسر بغداد و كشته شدن بسيارى بر وى در « ملاحم و فتن » از امير المؤمنين عليه السّلام در علامت بلاى سوم بغداد فرمود : « اذا عقد الجسر بأرضها و طلعت النّجوم ذات الذّوانب من المشرق ، هنالك يقتل على جسرها كتائب » . هرگاه جسر در زمين بغداد بسته شود و ستارگان دنباله‌دار از مشرق طلوع كند ، در آن‌وقت كتيبه‌هايى از لشكر بر جسر او كشته شود » . « 1 » پس اگر مراد از عقد جسر ، كشيدن جسر باشد امرى است واقع‌شده و گذشته ، چنان كه پيش گفته شد و گويا رضى الدّين برادر علامه حلّى همين معنا را فهميده كه در كتاب عدد گفته : « و مدّ الجسر ممّا يلى الكرخ » كشيدن جسر از ناحيهء كرخ و او را در حساب گذشته‌ها و واقع‌شده‌ها ذكر كرده ، ولى شيخ مفيد در « ارشاد » به همان عقد تعبير كرده و فرموده « عقد الجسر ممّا يلى الكرخ » . « 2 » و اگر به معنى بناى جسر باشد پس اين امر به‌تازگى واقع شده در زمان ما ، جسر ثابت و محكم ساخته‌اند ، و شايد رضى الدين و امثال او كه به معنى كشيدن معنى كرده‌اند ، نظر به اين بوده كه تصور نمىكرده‌اند كه بشود جسر ثابتى بنا كنند . 7 - ظهور آتشى در ثويهء كوفه تا كناسهء بنى اسد حضرت صادق عليه السّلام در اين آيه : سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ « 3 » فرمود : « تأويل او خواهد آمد : عذابى است يعنى آتشى است كه واقع خواهد شد در ثويّه كوفه تا منتهى شود به كناسه بنى اسد ، تا اين‌كه عبور كند به محله ثقيف ، هيچ وترى را ( آن‌كه بر گردن او خونى است ) براى آل محمّد باقى نگذارد ، مگر اين‌كه بسوزاند او را و اين قبل از خروج

--> ( 1 ) - بحار 41 / 178 ح 14 . ( 2 ) - ارشاد مفيد 346 . ( 3 ) - معارج 1 .