فرمود : خدا بكشد ايشان را . سپس فرمود : « گويا مىبينم اين جماعت را كه در ديار خود كشته شوند و امر خدا ايشان را در شب يا روز بگيرد » . عرض كرد : « يابن رسول اللّه چه وقت خواهد بود اين امر ؟ » فرمود : « وقتى كه بين شما و بين كعبه حائل شود به جمعى كه هيچ بهره‌اى ايشان را نيست ( يعنى قرامطه ) ، خدا رسول از ايشان برى است و سرخى در آسمان پيدا شود كه در ميان سرخى عموهايى باشد مانند عمودهايى از نقره كه متلألأ ، و با نور باشد و سه شب پيدا شود ( يعنى رد وسط سرخى خطهاى سفيدى درخشنده پيدا شود ) و شروسى از ارمنيه و آذربايجان خارج شود و قصد و راى رى كند ، آن كوهى را كه مجاور با كوه سرخى است كه متصل به كوه‌هاى طالقان است پس بين او و بين مروزى جنگ عظيمى رخ دهد كه صغير و پير و كبير ساقط گردد و كشتار در ميان ايشان زياد شود ، پس در آن وقت متوقع باشيد خروج او را به بغداد ، پس درنگ نكند تا اين‌كه به ماهان رسد پس حركت كند ، تا به واسط عراق برود ، پس يك سال يا كم‌تر زيست كند ، پس به سمت كوفه حركت كند ، پس بين ايشان از نجف تا حيره جنگ سختى باشد كه عقول را مدهوش كند ، در آن هنگام هلاكت و نابودى هر دو گروه است » . « 1 » و در خبرى كه از كعب الاحبار منقول است گفت : « و جنگ اولاد عباس با جوانان ارمنيه و آذربايجان » . « 2 » امير المؤمنين عليه السّلام نيز به سرخى كه در آن حديث بود اشاره فرمود ، در آن حديثى كه عمر بن سعد را مخاطب قرار داده ، فرمود : « قائم قيام نخواهد كرد تا اين‌كه چشم دنيا كور شود و سرخى در آسمان نمايان شود و اين علامت گريهء حاملين عرش است بر اهل دنيا » . « 3 » سپس بنى العباس و انقراض ايشان را ذكر فرمود ، و در « الزام الناصب » از كتاب

--> ( 1 ) - الزام الناصب 2 / 159 . ( 2 ) - بحار 52 / 45 ح 32 . ( 3 ) - بشارة الاسلام 45 .