امراء و وزراء و عمال امراء زياد باشند و امين‌ها كم . امراء كافر ، و اوليائشان فاجر . امير و امراء بر سلطان نيز گفته مىشود . اميران خائن ، كدخدايان فاسق ، اعوان و يارانشان ظالم و صاحبان رأيشان فاسق . اميران فاجر ، وزيران ظالم ، كدخدايان خائن . اميران فاجر ، وزيران دروغگو ، و امينان خائن ، و اعوان ستمگر . امور به دست اميران جائر و وزيران فاسق و كدخدايان ظالم و امين‌هاى خائن افتد . زعيم و زمامدار مردم رذل‌تر ايشان باشد . زعيم نيز به سلطان گفته مىشود . اشرار امّت والى و زمامدار گردند ، پس كار بر مردم تنگ شود و زراعت فاسد گردد . دولت‌هاى شياطين دور زند و دائر گردد و بر ضعيف‌ترين مساكين جستن كنند و هر پلنگ بر فريسهء - شكار - خود جستن كند . روش اولياء امور و طرز رسيدن به حكومت رياست را براى متاع دنيا طلب كنند . رياست را بطلبند براى ظلم كردن و فخر بر يكديگر . واليان ، بر دادن حكم رشوه گيرند . حكومت و ولايت را در مازاد گذارند ، هركس بيش‌تر رشوه دهد يا عهده‌دار امر بيش‌ترى شود به رياست و منصب رسد . مردم حريص خواهند شد بر حكومت و امارت ، پس هركس كه از او بدوشند حال او در امارت نيك‌خواهد بود و آن كس كه از او بهره‌اى نباشد روزگارش بد باشد و به امارت نرسد .