وضع علم و روحانيت علم برداشته شود و جهل آشكار گردد . علماء بميرند و كم شوند . دنيا را بالاى سر و علم را زير پا نهند . علم دين را براى غير خدا بياموزند . فقه و علم دين را براى غير دين بياموزند . علماء را نشناسند مگر به جامهء نيك . بر علماء قدح و ملامت كنند . عالم نزد مردم پست و فاسق مكرّم باشد . صاحبان آيات و احاديث را تحقير كنند و كسى كه ايشان را دوست دارد حقير شمارند . علماء را بكشند چنان‌كه دزدان را مىكشند . از علماء فرار كنند چنان‌كه گوسفند از گرگ فرار مىكند ، پس هرگاه چنين كنند خداوند ايشان را به سه چيز مبتلا كند : اول : بركت را از اموال ايشان بردارد . دوم : سلطان جائر بر ايشان مسلط كند . سوم : از دنيا بىايمان بروند . وضع علماى سوء و رفتارشان و رفتار اهل منبر فقهاى هدايت ، كم و فقهاى ضلالت و خيانت بسيار . فقيه ، فقه را براى غير دين فراگيرد و مطلوب او رياست است . فقهاشان فتوى دهند به آن‌چه بخواهند . علماشان بر طمع و كمى ورع باشند . علماء بر در خانهء ستمگران رونده باشند . علماى ايشان بدترين خلق خدايند .