مىبينيم كه طبق اين نقل از هر 200 درهم از معادن ، پنج درهم گرفته است ، كه اين نشان مىدهد مقصود از اداى خمس ، پرداخت زكات آن بوده ، و نه خمس ، يعنى يك پنجم محصول معدن . شاهد ديگرى كه براى اين ادعا وجود دارد اين است كه روايات خمس در كتاب‌هاى اهل سنت در باب‌هاى مختلف آمده است ، و بابى به نام " خمس " به طور مستقل وجود ندارد . در مسند مسلم اين روايات در باب " الجرح والعجماء و . . . . " ، و در صحيح بخارى ، مثل روايت « الخمس من الإيمان » در جلد اوّل در " باب الإيمان " نقل شده است . همچنين در " باب اللقطة " و " باب الزكاة " مىتوان روايات مربوط به خمس را يافت . از اين جا معلوم مىشود كه ايشان معناى خمس را هم تغيير داده‌اند ، و در هر جا پرداخت خمس را نقل مىكنند ، از آن پرداخت زكات را برداشت مىنمايند .