الشيخ يد الله الدوزدوزاني التبريزي

10

خمس در عصر پيامبر (ص) و پاسخ به برخى شبهات (فارسى)

اهميت موضوع اين كتاب به خاطر دفاع از خمس به عنوان يك واجب شرعى است ، كه توسط دست‌هاى شناخته يا ناشناخته‌اى أحيانا مورد هجمه‌هاى مختلف قرار گرفته است . تلاش ويژه اين كتاب در موضوع خمس - كه نگارنده كمتر در كتاب‌هاى ديگر ديده - آن است كه توهم رائجى را كه در بحث موارد تعلق خمس وجود دارد ، از بين ببرد . اين توهم آن است كه خمس در زمان پيامبر ( ص ) تنها به غنائم جنگى تعلق داشته ، و اين سنت تا زمان ائمه متوسط شيعه به همين منوال ادامه داشته و براى اولين بار توسط امام باقر و امام صادق ( عليهما السلام ) به مطلق درآمد اشخاص تعلق گرفته است . مؤلف محترم توانسته است ، با ارائه مدارك تاريخى از منابع اهل سنت ، به خوبى از عهده اين مهم برآيد و ثابت كند كه در زمان پيامبر اكرم ( ص ) هم تعلق خمس به غير غنائم جنگى وجود داشته است . تلقى رائج مجالى را براى شبهه افكنى بعضى باز كرده است ، كه با اين تلاش علمى راه ورود اين شبهه از اصل بسته مىشود . مؤلف محترم معتقد است از نظر كلامى ، پس از پيامبر ( ص ) ، باب تشريع - به‌جز در جزئيات بعضى احكام ، كه به نوعى طريق اجراى احكام اصلى هستند - بسته است ؛ و لذا هر چه به نام احكام ثابت دين ، اعم از فريضه و سنت ، مطرح است ، ريشه در زمان خود پيامبر و تشريعات آن مقطع زمانى دارد . ادله‌اى كه ايشان در اين موضوع ارائه فرموده‌اند ، مسأله مهم تفويض را پيش كشيده ، همان‌طور كه به مناسبت ، اشاراتى به مسأله علم امامت و حدود آن دارد . كتاب ، علاوه بر اين ، كوشيده است نشان دهد انحصار خمس به غنائم جنگى ، ريشه در انگيزه‌هاى خاص خلفاى بعد از پيامبر ( ص ) داشته است . آن‌ها همان‌طور كه اموال و املاك خاندان اهل بيت ( عليهم السلام ) را كه در زمان پيامبر اكرم ( ص ) به ملكيت ايشان درآمده بود به انحاء مختلف منكر شدند و از ايشان غصب كردند ، خمس را هم منحصر به موردى كردند كه اهل بيت پيامبر نتوانند مطالبه حق شرعى خود