حكومت پيامبر همان حكومت خدا است و حكومتى است كه كاملا بر اساس ارزشهاى دينى و مبانى اخلاقى پايه‌گذارى شده و هرگز از شيوه‌هاى معمول سياست استفاده نكرده است و اين نوعى حكومت ويژه است كه جز در آنجا كه پيامبرى باشد نمىتوان مانند آن را يافت ، « و لا نبىّ بعد محمد » پس از پيامبر اسلام پيامبرى نيست » . نقد نظريّهء جدايى دين از سياست در اينجا چند نكته بايد مورد توجّه قرار گيرد : 1 - روش قضاوت درست دربارهء يك مكتب در قضاوت دربارهء يك مكتب و بررسى پيرامون يك نظريّه كه ريشهء مذهبى دارد و آن‌گونه كه ادعا مىشود ، به وحى منتهى مىشود ، هرگز نبايد وضع موجود را مدّ نظر قرار داد . يا رفتارى را كه پيروان منحرف آن مكتب پيش گرفته‌اند ، شاهد گرفت . لذا دير زمان گفته‌اند : « الإسلام شيئ و المسلمون شيئ آخر » . در بررسى مبانى اسلام و ديدگاههاى شريعت ، در رابطه با ابعد مختلف شؤون زندگى اجتماعى ، نبايستى كردار ناهنجار سردمداران طاغوت‌منش را كه به نام اسلام حكومت مىكردند و هرگز به مبانى اسلام پايبند نبودند ، الگو قرار داد و آن را معيار سنجش مبانى اسلامى به حساب آورد . ضرورت تحقيق پيرامون يك مكتب و آگاهى از مبانى اصولى آن ، ايجاب مىكند به منابع اصيل و دست‌نخوردهء آن مكتب رجوع شود و شاخص‌هايى كه مكتب به‌طور دقيق در وجود آنها تبلور يافته ، الگو و اسوه قرار گيرند . مانند شخصيّت پيامبر اكرم و مولا مؤمنان عليهم السّلام « 1 » در مكتب اسلام . همچنين بايد ديد ، كتاب و سنت و آثار رسيده از اهل بيت عصمت ، چه ارائه داده‌اند و ديدگاههاى اسلام را ازاين دريچه بايد نگريست ، نه آنكه زيد و عمرو چه كرده‌اند !

--> ( 1 ) . على عليه السّلام به تعبير جرج جرداق « صوت العدالة الانسانية » است ، اسلام و فطرت اصيل انسانيت و عدالت كامل در هم آميخته ، در وجود على عليه السّلام تجسّم يافته است . لذا پيامبر عظيم الشأن اسلام صلّى اللّه عليه و إله فرمود « على مع الحق ، و الحق مع على ، يدور معه حيثما دار » .