اختلاف نظر دربارهء مدّ و جهر و اخفات « آمين » [ 1 / 642 ] سيوطى گويد : وكيع ، ابن ابى شيبه ، احمد ، ابو داوود ، ترمذى - كه وى حديث را حسن دانسته - نسائى ، ابن ماجه ، حاكم - كه او حديث را صحيح شمرده است - و بيهقى در سنن خود ، از وائل بن حجر حضرمى روايت كرده‌اند كه وى گفت : « از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه « غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ » را قرائت كرد ، سپس گفت : آمين ؛ در حالى كه صداى خود را هنگام تلفّظ آن ، كشيد [ و به آن مدّ داد ] . » « 1 » [ 1 / 643 ] حاكم آن را با اين عبارت نقل كرده است : « حضرت صداى خود را هنگام تلفظ آن ، پايين آورد . » « 2 » [ 1 / 644 ] بيهقى آن را چنين نقل كرده است : « حضرت صداى خود را بلند كرد . » « 3 » [ 1 / 645 ] ابن ماجه در سنن ، با سند خود به عبد الجبار بن وائل از پدرش نقل كرده است كه وى گفت : « همراه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نماز گزاردم . هنگامى كه حضرت « وَ لَا الضَّالِّينَ » را خواند ، گفت : آمين و ما آن را شنيديم . » « 4 » [ 1 / 646 ] هم‌چنين وى با سند خود به ابو عبد اللَّه ، پسر عموى ابو هريره ، از ابو هريره چنين نقل كرده است : « مردم آمين گفتن را ترك كردند ؛ در حالى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پس از « غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ » آمين مىگفت ؛ به گونه‌اى كه افراد صف اول آن را مىشنيدند و از همهمهء آن ، مسجد به لرزه مىافتاد . » « 5 » اين حديث ، پيش از اين گزارش شده بود .

--> ( 1 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 43 . ( 2 ) . حاكم ، ج 2 ، ص 232 . ( 3 ) . بيهقى ، ج 2 ، ص 57 . نيز بنگريد به : ترمذى ، ج 1 ، ص 157 ؛ ابو داوود ، ج 1 ، ص 212 ؛ مسند احمد ، ج 4 ، ص 315 ؛ المصنّف ، ج 2 ، ص 315 ؛ كنز العمّال ، ج 8 ، ص 121 . ( 4 ) . ابن ماجه ، ج 1 ، ص 278 . ( 5 ) . ابن ماجه ، ج 1 ، ص 278 .