سپس امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « هر كس به خداوند كفر ورزد ، مورد خشم قرار گرفته و از راه خدا ، گمراه است . » [ 1 / 601 ] امام رضا عليه السلام نيز چنين فرمود و افزود : « و هر كس اميرمؤمنان عليه السلام را از عبوديت فراتر برد ، از خشم‌شدگان و گمراهان مىباشد . » « 1 » مقصود حضرت ، كسانىاند كه نسبت به امير مؤمنان عليه السلام غلوّ كرده ، او را از مرتبهء عبوديت ، بالاتر مىبرند . [ 1 / 602 ] امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « ما را از حدّ عبوديت فراتر نبريد ، آن گاه هر چه مىخواهيد بگوييد ، و [ لى ] هرگز [ به وصف ما ، آن گونه كه بايد ، ] نمىرسيد . از غلوّ ، مانند غلوّ مسيحيان ، بپرهيزد ؛ چرا كه من از غلوّ كنندگان بيزارم . » « 2 » [ 1 / 603 ] صدوق از محمد بن قاسم استرآبادى مفسر از يوسف بن محمد بن زياد و على بن محمد بن سيّار و اين دو ، از پدرانشان از حسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليه السلام دربارهء آيهء « صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ » روايت كرده است : « يعنى بگوييد : ما را به راه كسانى هدايت كن كه با توفيق دادن در راه دين و طاعت خود ، به آنان نعمت بخشيدى . آنان همانان‌اند كه خداوند فرمود : « وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً » « 3 » ( كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند ، در زمرهء كسانى خواهند بود كه خدا به ايشان نعمت داده است ؛ با پيامبران و صديقان و شهيدان و صالحان ؛ و آنان چه نيكو همدمان‌اند ) . » همين سخن از اميرمؤمنان عليه السلام نيز نقل شده است . آن گاه فرمود : « اينان كسانى نيستند كه خداوند با مال و سلامتى بدن ، به آنان

--> ( 1 ) . تفسير امام ، ص 50 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . نساء ( 4 ) 69 .