خلفاً إذا أكلناه ، وربّ محتاج إليه رزقت فأحسنت . اللّهم واجعلنا من الشاكرين " « 1 » و هنگامى كه سفره جمع مىشد ، مىگفت : " الحمد للَّه‌الذى حملنا فى البر و البحر ورزقنا من الطيبات و فضّلنا على كثير من خلقه تفضيلًا " « 2 » . » « 3 » روايات در اين باره بسيار است و ما به قبساتى از آن بسنده كرديم . [ 1 / 225 ] ابن سنّى در « عمل اليوم و الليله » و ديلمى از على عليه السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده‌اند : « هرگاه گرفتار شدى ، بگو : " بسم اللَّه الرحمان الرحيم . لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم " ؛ چرا كه خداوند بدين وسيله ، بلاهاى گوناگونى را كه بخواهد ، بر طرف مىسازد . » « 4 » [ 1 / 226 ] ابو الشيخ در العظمه از صفوان بن سليم روايت كرده است : « جنّيان از كالاها ولباس‌هاىانسان‌ها استفاده‌مىكنند ، پس هركس ازشما لباسىرا برگرفت يا آن را گذاشت ، بگويد : " بسم اللَّه " ؛ چرا كه نام خدا ، مُهرى است كه بر آن زده مىشود . » « 5 » [ 1 / 227 ] كلينى از مفضّل‌بن عمر از امام صادق عليه السلام روايت‌كرده‌است كه حضرت فرمود : « خود را از همهء مردم با « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » و « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » در امان بدار ؛ آن را سمت راست و چپ خود و پيش روى و پشت سرت و بر بالا و پايين خود بخوان . هرگاه نزد پادشاه ستم‌گرى رفتى ، هنگام نگريستن به او ، سه بار آن را بخوان ، و به دست چپ خود ببند ، آن گاه از آن جدا نشو تا از نزد وى بيرون آيى . » « 6 »

--> ( 1 ) . « بار خدايا ، اين از منت و فضل و عطاى توست . در آن ، به ما بركت ده و آن را بر ما گوارا ساز و هرگاه آن راخورديم ، جاىگزينى روزىِ ما كن . چه بسيار نيازمندانى كه روزى آنان را به نيكى دادى . بار خدايا ، ما را از سپاس‌گزاران قرار ده . » ( 2 ) . « سپاس خداى را كه در خشكى و دريا ، ما را [ بر مركب‌هاى راهوار ] حمل كرد و از روزىهاى پاك به ما ارزانى داشت و ما را بر بسيارى از آفريدگانش برترى داد . » ( 3 ) . كافى ، ج 6 ، ص 294 . ( 4 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 26 ؛ عمل اليوم والليله ، ص 120 ، روايت ، آغازى نيز دارد ؛ الفردوس بمأثور الخطاب ، ج 5 ، ص 324 ؛ كنز العمّال ، ج 2 ، ص 118 ؛ كافى ، ج 2 ، ص 573 ؛ بحار الانوار ، ج 92 ، ص 195 و 209 ، به نقل از امام صادق عليه السلام . ( 5 ) . الدرّ ، ج 1 ، ص 26 ؛ العظمه ، ج 5 ، ص 1670 و 1671 . ( 6 ) . كافى ، ج 2 ، ص 624 ؛ بحار الانوار ، ج 89 ، ص 351 ، به نقل از عدّة الداعى .