لِلْعالَمِينَ نَذِيراً » « 1 » ؛ « أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ » « 2 » ؛ « وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمِينَ » « 3 » ؛ « إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ » « 4 » ؛ « مُبارَكاً وَ هُدىً لِلْعالَمِينَ » « 5 » و نمونه‌هاى فروان ديگر كه مراد از « عالَمين » ، گروه مردمان مىباشد و در هيچ يك از كاربردهاى آن ، غير از انسان اراده نشده است . [ 1 / 129 ] از امام جعفر بن محمد صادق عليه السلام روايت شده است : « مراد از آن ، مردم مىباشد و هر يك از انسان‌ها ، عالَمى شمرده شده است . » نيز فرمود : « دو عالَم وجود دارد : كبير كه همان فلك و موجودات در آن است ؛ و صغير كه انسان مىباشد . . . » « 6 » [ 1 / 130 ] اين شعر به امام امير مؤمنان عليه السلام نسبت داده شده است : أتزعم أنّك جرم صغير * وفيك انطوى العالم الأكبر « 7 » ( آيا مىپندارى كه جرمى كوچك هستى ؛ در حالى كه جهان بزرگ‌تر در تو جمع شده است . » ليك بى هيچ پايه و اساسى ، چنين شايع شده كه « العالمين » به معناى عوالم و جمع عالم است ؛ يعنى عالم جماد ، عالم گياه ، عالم حيوان و عالم انسان . نيز عالم انسان ، عالم جنّ و عالم فرشتگان . [ 1 / 131 ] روايت شده است : « خداوند دوازده هزار عالَم دارد . » « 8 » راغب گويد : « [ اين واژه با " ون " و " ين " ] جمع سالم بسته شده است ؛ زيرا انسان‌ها در مفهوم آن قرار دارند . هرگاه انسان با چيز ديگرى ، در لفظ شريك شود ، حكم انسان غلبه مىيابد . »

--> ( 1 ) . فرقان ( 25 ) 1 . ( 2 ) . عنكبوت ( 29 ) 10 . ( 3 ) . عنكبوت ( 29 ) 15 . ( 4 ) . آل عمران ( 3 ) 42 . ( 5 ) . آل عمران ( 3 ) 96 . ( 6 ) . مفردات راغب ، ص 345 . ( 7 ) . مرآة العقول ، ج 11 ، ص 361 و 362 . ( 8 ) . خصال ، ص 639 .