روايت پيشينيان درباره قرائت سوره حمد قرائت در روايت پيشينيان قرطبى گويد : « قرّاء هفت گانه و عموم مردم بر رفع دال در « الْحَمْدُ لِلَّهِ » اجماع نظر دارند . » [ 1 / 71 ] قرطبى از سفيان بن عُيينه و رؤبة بن عجّاج « الحمدَ للَّه » را با نصب دال ، روايت كرده كه براساس تقدير گرفتن فعل است . [ 1 / 72 ] همو از ابن ابى عَبلَه « الحمدُ لُلّهُ » با ضم دال و لام ، به اعتبار تبعيت لام از دال و پيدايش تجانس در لفظ ، روايت كرده است . وى گويد : « تجانس جويى در لفظ ، در سخن عرب بسيار است ؛ مانند " أجُوءُكَ " و " هو مُنْحدُرٌ من الجبل " و بنابر قرائتى از اهل مكه ، " مُرُدفين " با ضم راء و تبعيت از ميم . » [ 1 / 73 ] نيز قرطبى از حسن بن ابى الحسن و زيد بن على ، « الحمدِ للَّهِ » با كسر دال روايت كرده كه بنابر تبعيت لام از دال است . « 1 »

--> ( 1 ) . قرطبى ، ج 1 ، ص 135 و 136 ؛ ابن كثير ، ج 1 ، ص 23 ؛ ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 63 و 64 ؛ ابو الفتوح قرائت با فتح دال در « الحمد » را از محمد بن هارون و رؤبة بن عجّاج روايت كرده است .