احمد ، عبداللَّه ، يس و ن . » « 1 » در سورهء « طه » گذشت كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ده نام در قرآن دارد . « 2 » * * * حرف « ص » در آغاز سورهء « ص » آمده است . [ م / 268 ] عبد بن حميد از ابو صالح روايت كرده است : « از جابر بن عبداللَّه و ابن عباس دربارهء « ص » پرسيده شد . آنان گفتند : " ما مفهوم آن را نمىدانيم . " » « 3 » [ م / 269 ] از حسن دربارهء « ص » نقل شده است : « با قرآن سخن بگو تا اعمالت را ارزيابى و بر قرآن عرضه كنى . » « 4 » [ م / 270 ] هم‌چنين ابن جرير از حسن روايت كرده است كه وى [ « ص » ] را « صادِ » ( با كسر دال ) مىخواند و آن را برگرفته از « مصاداة » ( رو به رو كردن ) مىدانست و مىگفت : با قرآن بسنج . عبد الوهاب گويد : « قرآن را بر عمل خود عرضه كن و نيك بنگر كه عمل تو در قبال قرآن چگونه است . » « 5 » [ م / 271 ] ابن مردويه از ضحّاك دربارهء « ص » چنين نقل كرده است : « [ « ص » ؛ يعنى ] " إنّى أنا اللَّه الصادق " ( همانا من خداوند صادق هستم ) . « 6 » [ م / 272 ] هم‌چنين ابن جرير از ضحّاك نقل كرده است : « [ « ص » ؛ يعنى ] " صدق اللَّه ( خدا راست گفت ) . « 7 » [ م / 273 ] ابن مردويه از ابن عباس روايت كرده است : « « ص » ؛ يعنى محمد . » « 8 » [ م / 274 ] ابن بابويه از ثورى از امام صادق عليه السلام چنين روايت كرده است : « « ص » چشمه‌اى است كه از زير عرش مىجوشد و اين ، همان چشمه‌اى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در معراج ، از آن وضو ساخت . » « 9 »

--> ( 1 ) . احتجاج ، ج 1 ، ص 377 . ( 2 ) . مختصر بصائر ، ص 67 و 68 . ( 3 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 143 . ( 4 ) . همان ؛ طبرى ، ج 12 ، ص 140 . ( 5 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 143 ؛ طبرى ، ج 12 ، ص 140 . ( 6 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 143 . ( 7 ) . همان ، ص 144 ؛ طبرى ، ج 12 ، ص 141 . ( 8 ) . الدرّ ، ج 7 ، ص 144 . ( 9 ) . المعانى ، ص 22 .