الشيخ محمد هادي معرفة (مترجم: ايروانى)

22

التفسير الأثرى الجامع (تفسير اثرى جامع) (فارسى)

[ م / 18 ] نيز فرمود : « قرآن ، از همه چيز برتر است ؛ جز خدا . هر كس قرآن را بزرگ بدارد ، در حقيقت ، خداوند را بزرگ داشته است و هر كس قرآن را محترم نداند ، در واقع ، حرمت الهى را سبك شمرده است . حرمت قرآن بر خدا ( نزد خدا ) چونان حرمت پدر بر فرزندش است . » [ م / 19 ] هم‌چنين فرمود : « اگر زندگى نيك‌بختان ، مُردن شهيدان ، نجات در روز حسرت ، سايه در روز سوزان و هدايت در روز گمراهى را مىخواهيد ، قرآن را فرابگيريد ؛ چرا كه قرآن ، سخن خداى رحمان و نگاهبان در برابر شيطان و سنگينى ترازو ( ى اعمال ) است . » « 1 » امام اميرمؤمنان - كه درودِ درودفرستندگان بر او باد - سخنان پرمنزلتى در توصيف قرآن كريم فرموده است كه گزيده‌اى از آن را در پى مىآوريم : [ م / 20 ] حضرت در خطبه‌اى خطاب به اهل بصره فرمود : « بر شما باد كتاب خدا كه ريسمان استوار ، نور آشكار ، درمانى سودمند ، سيرابىِ بر طرف كنندهء تشنگى ، چنگ زننده را نگه‌دارنده و نجات بخش كسى است كه بدان درآويزد . كجى ندارد تا راست شود و به باطل نگرايد تا از آن بازگردانده شود ؛ خواندن و شنيدن پياپى آيات ، كهنه‌اش نمىسازد ؛ هر كه به آن سخن گويد ، راست گويد هر كه به آن عمل كند ، پيشى گيرد . » « 2 » [ م / 21 ] در خطبه‌اى كه حضرت به اندرز مىپردازد و فضيلت قرآن را بيان مىكند و از بدعت نهى مىكند ، چنين آمده است : « از بيان خداوند بهره‌مند شويد و از مواعظ الهى پند گيريد و نصيحت خداوند را بپذيريد . همانا خداوند با دليل‌هاى روشن ، راه عذر را به روى شما بسته و حجت را بر شما تمام كرده است و اعمالى را كه دوست دارد يا ناخوش مىدارد ، برايتان

--> ( 1 ) . جامع الاخبار ، ص 114 و 115 ؛ بحار الانوار ، ج 89 ، ص 19 . ( 2 ) . نهج البلاغه ، ج 2 ، ص 49 ، خطبهء 156 .