اصحاب امام صادق عليه السلام شمرده كه امام عليه السلام مردم را براى فتوا ، به او ارجاع مىداد . كلينى و صدوق و ديگر بزرگان ، به صورت مسند از او حديث نقل كرده‌اند . ابن جريج در سال 150 از دنيا رفت . 14 . يحيى بن كثير ، ابو نضر ، از اصحاب حسن بصرى : وى از عطاء بن سائب ، عاصم احول ، رقاشى ، خزّاز و ديگران روايت كرده است . ابن حجر او را از راويان امام صادق عليه السلام برشمرده است . « 1 » او در حدود سال 150 درگذشت . 15 . مقاتل بن حيّان ، ابو بسطام بلخى نبطى خرّاز : او معروف به ابن دوال دوز است كه به معناى خرّاز مىباشد . وى از عمه‌اش ، عمره و سعيد بن مسيّب ، عكرمه ، شهر بن حوشب ، قتاده ، ضحاك و گروهى ديگر روايت كره است . ابن حبّان وى را در بين ثقات ياد كرده است . او در حدود سال 150 از دنيا رفت . « 2 » 16 . مقاتل بن سليمان ، ابو الحسن بن سليمان بن بشير ازدى خراسانى ، صاحب تفسير : وى از عطاء بن ابى رباح ، عطية بن سعد عوفى ، مجاهد ، ضحاك و ديگر بزرگان روايت كرده است . شافعى گويد : « مردم در تفسير ، ريزه خوار خوان او هستند . » دانشمندان او را به فراوانى دانش ستوده‌اند . وى در سال 150 درگذشت . « 3 » 17 . مَعمَر بن راشد ، ابو عروة بن ابى عمرو بصرى : وى پس از مرگ حسن [ بصرى ] ، به يمن مهاجرت كرد و در آن‌جا مكتبى قرآنى را بنيان نهاد كه آوازه‌اش در همه جا پيچيد . او از تابعان بزرگ و به ويژه قتاده روايت كرده است . از او نيز بسيارى از بزرگان حديث ، روايت كرده‌اند كه افراد مشهور آنان عبارت‌اند از : محمد بن جعفر غندر ، عبد الرزاق صنعانى ، هشام دستوائى ، شعبة بن حجاج و ثورى . معمر در چهارده سالگى از محضر قتاده استفاده كرد . ابن مدينى و ابو حاتم ، وى را از كسانى برشمرده‌اند كه سندها ، بر مدار آنان مىچرخد . معمر در سال 153 از دنيا رفت . « 4 »

--> ( 1 ) . تهذيب التهذيب ، ج 11 ، ص 234 . ( 2 ) . همان ، ج 10 ، ص 248 . ( 3 ) . همان ، ص 249 و 250 . ( 4 ) . بنگريد به : سير أعلام النبلاء ، ج 7 ، ص 5 و 6 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 10 ، ص 218 و 219 .