سيد حسن آصف آگاه
65
سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى)
اين دو نيامده ولى ظاهرا در بخشهاى مفقود اوستا ذكر ايشان رفته بوده است . چنانكه در دينكرد هشتم دربارهء چهرداد نسك اوستا آمده است : « چهرداد اساسا دربارهء تخمهء مردمان است ، چون آفريدن هرمزد كيومرث را [ كه ] نخستين مرد است به آشكار ، پيكرى و دربارهء چگونگى هستى نخستين جفت ، مشى و مشيانه ، و دربارهء فرزند و نسل ايشان تا گسترش مردم اندر ميانه خونيرث كشور و بخش يافتن ايشان به شش كشور پيرامون خونيرث » . ( دينكرد مدن ، ص 688 ) بر طبق مندرجات بندهش كه افسانه خلقت را به تفصيل بيان مىدارد كيومرث وجودى نيمه الهى است . وى فرزند اورمزد و اسپندارمذ ( زمين ) مىباشد شكل آن گرد و بسان خورشيد درخشان است . سى سال پس از آنكه اهريمن زمين را با پليدىها و زشتىهاى خود آلوده ساخت كيومرث وفات يافت اما در هنگام مرگ از تخمهء خود بر خاك ريخت و پيشگويى نمود كه از آن انسان پديدار خواهد شد . در وقت معين مشى و مشيانه بهصورت دو ساقهء ريواس از زمين روييدند اما بعد صورت مرد و زنى به خود گرفتند و اولين زوج انسان را تشكيل دادند . آنان سهبار به طريق مختلف علىرغم ميل اورمزد با دروغ و ناسپاسى گناه كردند و تا پنجاه سال فرزندى نيافتند . پس از پنجاه سال دو فرزند توأمان دختر و پسرى براى آنان به دنيا آمد . از بس فرزندان شيرين بودند هريك يكى از آنها را خورد . پس از آن اورمزد شيرينى را از فرزند گرفت تا تخمه انسان در جهان پايدار بماند . در شاهنامه سخن از مشى و مشيانه نيست و سيامك مستقيما فرزند كيومرث خوانده شده است . براى اطلاعات بيشتر ر . ك : نمونههاى نخستين انسان و نخستين شهريار ، كريستن سن .