آخر الزّمان در ادبيات پيشگويانه زرتشتى در بخش اول چنان‌كه اشاره كرديم ، در جهان‌بينى زرتشتى عمر جهان ( سال كيهانى ) - آغاز و انجام آفرينش در زمانى محدود به دوازده هزار سال صورت مىپذيرد كه خود به چهار دوره يا عهد سه هزار ساله تقسيم مىشود . براساس تقسيم‌بندى چهار دوره ، دورهء اول ( سه هزار سال اول ) آفرينش مينوى است يعنى امشاسپندان ، ايزدان ، فروهرها آفريده مىشوند . در دورهء دوم ( سه هزار سال دوم ) اين آفرينش مينوى صورت مادى به خود مىگيرد اما حركت و جنبش در اين آفريده‌ها وجود ندارد . دورهء سوم ( سه هزار سال سوم ) كه با هفتمين هزاره از آغاز آفرينش شروع مىشود ، دورهء آميختگى خوبى و بدى ، روشنى و تاريكى و به‌طور كلى آميزش ارادهء هرمزد و اهريمن است . در آغاز اين دوره است كه اهريمن از تاريكى به مرز روشنى مىآيد و آفريدگان روشن هرمزد را مىبيند و به فكر مبارزه با هرمزد و نابودى آفريدگان او مىافتد و به دنبال اين انديشه به آفريدگان او حمله مىكند و با هريك از آنان به نوعى نبرد مىكند و جهان مادى را مىآلايد . در اين دوره ، كه در متون فارسى ميانه از آن به n ? siz ? emug « آميزش » تعبير مىشود ، گاه كامهء هرمزد رواست و زمانى كامهء اهريمن . آخرين دوره ( يعنى سه هزار سال چهارم ) با ظهور زرتشت آغاز مىشود ، اين هزاره دهمين هزاره از آغاز آفرينش و چهارمين هزاره از آغاز آفرينش مادى متحرك يا هفتمين هزاره پس از آفرينش مادى غيرمتحرك است . در هزارهء چهارم و به تعبيرى هفتم و به تعبير ديگر دهم دين بهى در زمين