3 - « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً - آيا بر آنچه خداوند از فضل و نعمت خود به مردم عطا فرموده حسد مىورزند ؟ پس قطعا ما به خاندان ابراهيم كتاب و حكمت عنايت كرديم و به آنان پادشاهى بزرگى داديم » « 1 » اين كلام خداى متعال كه « به آنان پادشاهى بزرگى داديم » گواه عموميت معناى « فضل » و اشتمال آن بر مال و پادشاهى كه مواهب مادّى و دنيوى هستند مىباشد . 4 - « وَ لَئِنْ أَصابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَنْ لَمْ تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً - و اگر نعمتى از خدا نصيب شما شود البته ( منافق بدون در نظر گرفتن سوابق آشنائى ) چنان كه گويا ميان شما و او هرگز دوستى نبوده است مىگويد كاش همراه آنان بودم و به بهره‌يى بزرگ نائل مىشدم » « 2 » « فضل » در اين آيه بر غنيمت و فتح اطلاق شده چنان كه مورد آيه نيز گواه آنست . ( مراجعه شود ) 5 - « وَ إِنْ خِفْتُمْ عَيْلَةً فَسَوْفَ يُغْنِيكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ إِنْ شاءَ - و اگر از سنگينى مخارج زندگى و تنگدستى بيم داريد پس خداوند اگر بخواهد شما را به فضل و رحمت خود بىنياز مىسازد » « 3 »

--> ( 1 ) - سوره‌ى نساء آيه‌ى 54 ( 2 ) - سوره‌ى نساء آيه‌ى 73 ( 3 ) - سوره‌ى توبه آيه‌ى 28